یکشنبه, 15 مهر 1397 ساعت 10:55

محیط زیست با رویکرد به معماری و مهندسی عمران

محیط زیست با رویکرد به معماری و مهندسی عمران

دکترحسين زمرشيدي، استاد و عضو هيأت علميِ دانشگاه شهيد رجايي

سعي مقالة و به خصوص مقدمه، توجه به تبيين اساس مُعزل تخريب طبيعت و محيط زيست، به‌ويژه با نظر به نوع جهان بيني و رفتار سياسي است! چيزي كه تا حالا آنگونه كه بايد به آن پرداخته نشده! همچنين طرح مسألة مهم توسعة پايدار (و ديد نو و سازنده به پيشرفت) هم، ديگر دغدغة مقالة‌ حاضر مي‌باشد!

و روش كار هم اينگونه بوده كه نكته‌هاي كلي (كه بيشتر از اخبار رسانه‌ها و همچنين از نظر كارشناسان رشته‌هاي گوناگون و به‌ويژه كارشناسان خودِ محيط زيست مي‌باشد!)، باتوجه به مسألة توسعه و نقش مهندسي عمران، به صُور مختلف تخصصي و مصداقي، بيان شده است.

در اين مقاله، مصاديق به حَسب لزوم توضيح مطالب، مورد تذكر قرار گرفته‌اند؛ و از آنجاكه موارد مذكور در اين زمينه بسيار است، از آنها به اندازة نياز به تشريح و تبيين استفاده شده؛ و تلاش بر اين بوده كه بيشتر به مسائلِ اساسي و كلي پرداخته شود و كار به ورطة جزئيات و سردرگمي در آنها نيفتد.

و باز هم به دليلِ كثرت مطالب مربوطه، نويسنده تلاش كرده تا بيشتر از ديد رشتة خود (مهندسي عمران) به موضوع بپردازد! كه اين جدايِ از حُسن احاطة تخصصي، ويژگي‌هاي با ارزش ديگري هم دارد!

يكي اين كه مهندسي عمران، به جهت مسألة اساسي توسعه، جايگاهي بسيار مهم و ريشه‌اي را دارد؛ و اتفاقاً به دليلِ مذكور، خيل مواردِ سوء استفاده، به واسطة استناد به مطلب فوق، مورد توجيه قرار مي‌گيرند! و ديگر اين كه پرداختن كارشناسي از ديد اين رشتة مورد توجه حوزة ‌مهم توسعه، به حوزة اَهم محيط زيست، نشان مي‌دهد كه ما در درجه اول به عنوان انسان، اولويتِ اولِ زندگي و كارمان، بايد مسائلِ عقيدتي و انساني باشد! نه دلبستگي كوركورانه به تعصباتِ شغلي و صنفي و فردي و جمعي و ... ! و اين مي‌تواند براي همة كارشناسان، درسي بزرگ باشد كه مردم و سياستمداران هم اين را از آنها بياموزند.

*مقاله کامل در بیست و دومین شماره چهره های ماندگار درج شده است

نظر دادن